«تقصیر فاحش» تقصیری است که مظهر عدم مهارت یا غفلت شدید در حدی شگفت است. نه قصد اضرار هست ونه جنایت ولی آن چنان بی مبالاتی وجود دارد که گویی کار عمدا انجام گرفته است. می توان گفت که تقصیر فاحش در معنی مذکور منطبق با بند «ب» ماده (291) قانون مجازات اسلامی است. که تصریح می نماید هر گاه مرتکب، جهل به موضوع داشته باشد مانند آن که جنایتی را به اعتقاد به این که موضوع رفتار وی شئ یا حیوان یا افراد مشمول ماده (302) این قانون است به مجنی علیه وارد کند، سپس خلاف آن معلوم شود، منطبق می باشد.